أنا نيفين
– بقولك ايه يا هانى انتوا محتاجين تغيروا جو شوية وكمان (نيفين) مش عاجبانى وبعدين الحياه مش كلها شغل كده يلا جهزورا شنطكم وسافروا أى مكان
– هانى: على طول كده مش لازم اظبط امورى فى المصنع ويعرفوا ان هسافر كلها يومين وهظبط امورى ونسافر أى حته تختارها (نيفين)
خلصنا الغدا واتكلمنا كتير وودعت (فريدة) ولقيت دينا بتتصل بيا وأول ما هانى شاف رقمها وشه اتغير ، كلمتها وقالتلى ازيك يا خالتو وحشتينى انا عارفة ان مقصرة معاكى بس انتى عارفة الجامعة وكده حقك عليا ، وفى وسط الكلام قالتلى ان ماما بتسلم عليكى وهى ماكنتش بتتصل عشان كانت تعبانة شوية ، قولتلها اديهالى بسرعة وحصل عتاب بسيط بيننا وخلصت المكالمة ان اختى وبنتها هيتغدوا عندى بكره وقفلت معاهم وهانى متعصب قولتله مالك بس يا حبيبى؟
– انتى عارفة كويس ان اختك بتكرهنى ومفيش عمار بينى وبينها وكفاية موقفها من جوازنا
– خلاص يا هانى ده موضوع وعدى واختى طيبة اوى وكمان ما اقدرش امنعها من بيتى
– خلاص انا هفضل بكره فى المصنع طول اليوم وكمان اظبط امورى عشان نسافر سامحينى مش هقدر اكون موجود معاكم
– قولتله وانا زعلانة: خلاص زى ماتحب بس ما تتأخرش عليا
وعدى اليوم واختى جاتلى هى ودينا وقعدنا نرغى كتير لغاية مامشيوا ووصل هانى واتفقنا خلاص هنسافر كمان يوم الغردقة نقضى يوم نريح اعصابنا فيهم
حجزنا يومين قضينا يوم جميل وجى وقت النوم واحنا نايمين حسيت بحركة فى الأوضة وشوية حسيت بنفس الهوا السخن بس المره دى فى وشى وبيقرب منى اوى حسيت بنفس الخوف اللى حسيت بيه فى شقتى فى القاهره فتحت عينى وياريتنى ما فتحتها لقيت عينين بتنور فى الضلمة ببص اكتر لقيت كلب اسود قاعد على رجلى وبيزوم ، انا بقيت اترعش من الخوف الكلب ده دخل ازاى! مستحيل يكون كلب كان شكله مرعب اوى حاولت اصرخ عشان اصحّى هانى صوتى مش بيطلع بحرك ايدى عشان اهزه اصحيه جسمى اتشل كله ، قلبى بيدق أوى وجسمى ولسانى اتشلوا والكلب او الشيطان ده
بيقرب عليا وانا بتمنى اموت ولا إنى اعيش اللحظات دى ، بقى يقرب اكتر وحاسه بأنفاسة وصوته المرعب ، بقيت اقرا أى حاجة حافظاها من القرآن فى سرى وهو بيقرب كملت قراية فى سرى وغمضت عينى لغاية مابعد عنى وعرفت لما انفاسه بعدت عنى فتحت عينى بكل صعوبة عشان الاقيه بيرجع لورا وبيختفى فى الضلمة ومجرد ما اختفى صرختى طلعت وهانى قام مفزوع من نومه
– حصل ايه مالك يا نيفين كنتى بتحلمى ولا ايه؟
– لا مش بحلم والله ماهو حلم الاوضة اللى احنا فيها دى مسكونة من شوية كان فى شيطان على هيئة كلب قاعد على السرير وانا مش قادرة اطلع صوتى
– طالما صوتك مش قادر يطلع يا (نيفين) يبقى كابوس معروفة
– لا قولتلك مش كابوس انا عارفة كويس مش كل حاجة تقولى كابوس احنا لازم نمشى انا عاوز ارجع مصر
– هو احنا لسه قعدنا ده اول يوم يا نيفين لسه مش معقولة هنبوظ الاجازة عشان كابوس
– انا هقوم اجهز شنطتى وبلاش تقولى كلمة كابوس دى عشان بتعصبنى المكان ده مسكون اكيد حد فى الغرفة دى
– ل ايه بس! ايه جو أفلام الرعب ده طب نغير الغرفة يا ستى طالما مصممه انها مسكونة
– لا احنا هنمشى من الفندق كله يا هانى ، ومع إصرارى هانى قام جهز الشنط عشان ننزل مصر واحنا نازلين وخارجين من الفندق قالولنا ايه اللى حصل يا افندم حد زعلكم فى الفندق هنا؟
هانى قالهم لا ابداً مفيش حصل ظرف طارئ فى مصر ولازم ننزل
انا بكل سذاجة قولت هو فى حد مات فى الغرفة اللى احنا كنا فيها؟
لا ابداً يا افندم مين اللى قال الكلام ده؟!
– الغرفة دى مسكونة ولسه هحكى لقيت هانى بيقاطعنى: اظن خلاص كده متشكرين يا جماعه وخرجنا من الفندق وهانى بيقولى: مسكونة ايه وزفت ايه انتى عاوزة الناس تقول علينا مجانين مش كفاية هتسفرينا فى نفس اليوم
رجعنا مصر ونفسيتنا زى الزفت ، دخلنا الش.قة وهانى غير هدومه وقالى انه هينزل المصنع ، قولتله هو اهم حاجة عندك المصنع وانا اتحر.ق!
